Szukanie mieszkania w Krakowie stało się piekłem: chore ceny, castingi na lokatorów, prowizje dla pośredników, nieuczciwe umowy i ciągła niepewność. Młodzi coraz dłużej mieszkają z rodzicami, studentów nie stać na przeprowadzkę do Krakowa, całe kamienice zamieniają się w pseudohotele. Jednocześnie nawet 70 tysięcy mieszkań stoi pustych.

Mam plan, jak przywrócić mieszkania ludziom.

• Uporządkuję najem krótkoterminowy.Mieszkanie obok nie może z dnia na dzień zamienić się w hotel, a sąsiedzi w darmową recepcję i ochronę całonocnej imprezy. Kraków ma być przede wszystkim miastem do życia, a nie maszynką do zarabiania kosztem normalnych mieszkańców.
• Uwolnię pustostany.Dziś dziesiątki tysięcy mieszkań stoją puste, choć ceny najmu wystrzeliły w kosmos. Jako radna przeforsowałam już uchwałę, która pozwala bardziej opodatkować mieszkania trzymane puste wyłącznie jako inwestycja. Jako prezydentka doprowadzę do tego, aby jak najwięcej z nich wróciło na rynek. Przyspieszę też remont pustych lokali gminnych.
• Stworzę Krakowskie Centrum Bezpiecznego Najmu.Centrum pomoże znaleźć mieszkanie i bezpiecznie je wynająć. Zamiast korzystać z usług nieuczciwych pośredników i płacić wysokie prowizje – nawet kilka tysięcy złotych za samo otwarcie drzwi – mieszkanie będzie można łatwo wynająć, korzystając z miejskiej infrastruktury.
• Wprowadzę jednolity miejski wzór umowy najmu.Prosty, zrozumiały, bez kruczków i upokarzających zapisów. Wynajmujący oferujący zawarcie umowy według miejskiego wzoru będą mogli liczyć na ulgę podatkową.
• Powstaną nowe miejskie akademiki.Student to mieszkaniec Krakowa, a nie sezonowy klient rynku nieruchomości. Możliwość studiowania tutaj nie może zależeć od grubości portfela rodziców.
• Uruchomię budowę nowych miejskich osiedli.Miejskie mieszkania muszą powstawać z planem, dlatego zbudujemy miejskie osiedla, z dobrym dojazdem, z infrastrukturą społeczną, zielenią i założeniem urbanistycznym.

Coraz więcej mieszkańców Krakowa musi szukać nowej pracy. Tysiące etatów znikają, kolejne firmy ogłaszają zwolnienia grupowe, a bezrobocie wśród młodych rośnie. Wysokie czynsze zabijają lokalne firmy. A władze miasta w tej sprawie rozkładają ręce.

Mam plan, jak wesprzeć pracowników.

• Uruchomię program wsparcia dla osób tracących pracę.Powstanie miejski punkt kontaktu, gdzie pracownicy otrzymają pierwszą pomoc prawną, kontakt do związku zawodowego i Państwowej Inspekcji Pracy oraz informację o tym, co można zrobić dalej.
• Stworzę program „Pierwsza Praca”.Młodym ludziom, często świetnie wykształconym, ale jeszcze bez doświadczenia, coraz trudniej jest znaleźć zatrudnienie. Miasto będzie pośredniczyć między uczciwymi pracodawcami a młodymi pracownikami i stworzy pakiet płatnych staży w urzędach i instytucjach.
• Kraków będzie porządnym pracodawcą.Miasto ma obowiązek wyznaczać standardy i będzie to robić: uczciwe pensje, przestrzeganie praw pracowniczych, bezpieczne procedury zgłaszania nadużyć i ochrona pracowników, którzy sygnalizują nieprawidłowości.
• Powstaną miejskie brygady remontowe.Kraków posiada tysiące mieszkań, lokali i budynków, które trzeba remontować i utrzymywać. Zamiast zlecać każdą pracę kolejnej firmie zewnętrznej, stworzymy stałe zespoły fachowców. To stabilne miejsca pracy, a równocześnie szybsze remonty miejskiego zasobu.
• Obniżymy czynsze za miejskie lokale dla lokalnych biznesów.Jako prezydentka zadbam o niższe czynsze za miejskie lokale dla lokalnych biznesów: rzemieślników, drobnych usługodawców czy księgarni. Bo dobre miasto potrzebuje także lokalnych miejsc pracy, a nie wyłącznie kolejnych biur międzynarodowych korporacji.

Kraków to milionowa metropolia, a w 2026 roku wciąż są miejsca, do których autobus dojeżdża raz na godzinę. A czasem wcale. Cięte są kursy autobusów i tramwajów, a bilety drożeją. Miasto rezygnuje z obiecanych inwestycji w linie tramwajowe.

Mam plan, jak naprawić i rozbudować miejski transport.

• Wprowadzę wspólny bilet mieszkańca na miejski transport i kolej.Połączę kolej z siatką tramwajów i autobusów tak, aby w pełni wykorzystać istniejącą infrastrukturę. Jeden bilet pozwoli mieszkańcom korzystać z autobusu, tramwaju i pociągu bez dodatkowych kosztów.
• Rozpocznę budowę nowych linii tramwajowych.Mieszkańcy niektórych osiedli czekają na połączenie tramwajowe od dekad. Dość wymówek – ruszymy z budową nowych linii, w tym linii na Azory i na Kliny.
• Połączę sieć dróg rowerowych.Rower ma być normalnym sposobem poruszania się po Krakowie, a nie slalomem między urywającymi się odcinkami tras. Zadbam, aby przez miasto można było przejechać płynnie i bezpiecznie.
• Mądrze zaplanuję budowę metra.Plany, raporty i decyzje administracyjne muszą być gotowe, żeby Kraków mógł rozpocząć inwestycję, gdy uzyska finansowanie z budżetu państwa lub Unii Europejskiej. W tym czasie metro nie może być jednak wymówką, która blokuje inne potrzebne dziś inwestycje, jak np. linie tramwajowe.
• Zadbam o regularne autobusy do każdej dzielnicy.Koniec z kursami raz na godzinę i białymi plamami w transporcie publicznym. Niezależnie od tego, czy mieszkasz w centrum, w Czyżynach czy na obrzeżach Krakowa, komunikacja miejska ma pozwalać normalnie dojechać do pracy, szkoły, lekarza i wrócić do domu.

Wszyscy wiemy, co dzieje się w ochronie zdrowia. Kolejki rosną, terminy się wydłużają. Ochrona zdrowia to odpowiedzialność rządu, ale Kraków ma swoje przychodnie, programy zdrowotne, lokale i instytucje.

Mam plan, jak zadbać o nasze zdrowie.

• Wprowadzę jasne zasady pracy w miejskich placówkach zdrowotnych.Tam, gdzie miasto ma na to wpływ, lekarze będą zatrudniani na umowę o pracę. Koniec bajecznych kontraktów i fikcyjnych dyżurów w trzech miejscach naraz.
• Uruchomię Krakowską Receptę Społeczną.Lekarz rodzinny lub pielęgniarka środowiskowa będzie mógł skierować seniora na zajęcia, np. w Centrum Aktywności Seniorów. Na miejscu pracownik dobierze odpowiednią pomoc: wspólny spacer, trening pamięci, zajęcia albo naukę obsługi komputera. Przy kolejnej wizycie lekarz sprawdzi, czy senior z tej pomocy skorzystał.
• Uruchomię program „Dzień dla siebie”.Rodziny opiekujące się seniorem lub osobą niesamodzielną będą mogły skorzystać z miejskiej opieki wytchnieniowej, aby zyskać wolny czas dla siebie w danym dniu.

Kiedy rośnie cena biletu, wody czy ogrzewania, mieszkańcy słyszą o kosztach i trudnych decyzjach. Ale kiedy trzeba znaleźć dobrze płatną posadę dla partyjnych kolegów, zawsze znajdą się pieniądze. W miejskich spółkach i urzędzie pojawiają się partyjni działacze, doradcy i znajomi, zwykle bez rekrutacji i bez jasnej informacji, za co właściwie dostają pieniądze.

Skończę z traktowaniem wspólnego majątku jak paśnika dla swoich.

• Wprowadzę przejrzyste rekrutacje na miejskie stanowiska.O zatrudnieniu w miejskich jednostkach, instytucjach i spółkach będą decydować doświadczenie i kompetencje, a nie partyjne znajomości. Informacje o naborach i wymaganiach będą jawne.
• Skończę z zatrudnianiem radnych w miejskich spółkach i instytucjach.Rolą radnego jest kontrolowanie władzy, a nie zarabianie w instytucjach, które ma nadzorować.
• Koniec promocji polityków władzy za miejskie pieniądze.Miasto ma informować, a nie prowadzić z budżetu miasta kampanię wizerunkową rządzących.